پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

در نهانخانه‌ی عشرت صنمی خوش دارم

شماره 170 از ۴۹۵ در دفتر

در نهانخانه‌ی عشرت صنمی خوش دارمکز سر زلف و رخش نعل بر آتش دارم
عاشق و رندم و می‌خواره به آواز بلندوين همه منصب از آن حور پريوش دارم
گر تو زين دست مرا بی‌سروسامان داریمن به آه سحرت زلف مشوش دارم
ور چنين چهره گشايد خط زنگاری دوستمن رخ زرد به خونابه منقش دارم
گر به کاشانه‌ی رندان قدمی رنجه کنینقل شعر شکرين و می بی‌غش دارم
ناوک غمزه بيار و زره زلف که منجنگ‌ها با دل مجروح بلاکش دارم
حافظا چون غم و شادی جهان در گذر استبهتر آن است که من خاطر خود خوش دارم