پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

در همه دیر مغان نیست چو من شیدایی

شماره 6 از ۴۹۵ در دفتر

در همه دير مغان نيست چو من شيداییخرقه جایی گرو باده و دفتر جایی
دل که آيينه‌ی شاهی‌ست غباری دارداز خدا می‌طلبم صحبت روشن‌رایی
کرده‌ام توبه به دست صنم باده‌فروشکه دگر می نخورم بی رخ بزم‌آرایی
شرح اين قصه مگر شمع برآرد به زبانور نه پروانه ندارد به سخن پروایی
کشتی باده بياور که مرا بی رخ دوستگشت هر گوشه‌ی چشم از غم دل دريایی
اين حديثم چه خوش آمد که سحرگه می‌گفتبر در ميکده‌ای با دف و نی ترسایی
گر مسلمانی از اين است که حافظ داردآه اگر از پی امروز بود فردایی