پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

درآ که در آن خسته توان درآید باز

شماره 235 از ۴۹۵ در دفتر

درآ که در دل خسته توان درآيد بازبيا که در تن مرده روان درآيد باز
بيا که فرقت تو چشم من چنان دربستکه فتح باب وصالت مگر گشايد باز
غمی که چون سپه زنگ ملک دل بگرفتز خيل شادی روم رخت زدايد باز
به پيش آينه‌ی دل هر آن چه می‌دارمبجز خيال جمالت نمی‌نمايد باز
بدان مثل که شب آبستن است (دور) روز از توستاره می‌شمرم تا که شب چه زايد باز
بيا که بلبل مطبوع خاطر حافظبه بوی گلبن وصل تو می‌سرايد باز