پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

درد عشقی کشيده‌ام که مپرس

شماره 226 از ۴۹۵ در دفتر

درد عشقی کشيده‌ام که مپرس(رخت جایی کشیده‌ام که مپرس)
زهر (درد) هجری چشيده‌ام که مپرسگشته‌ام در جهان و آخر کار
دلبری برگزيده‌ام که مپرسآنچنان در هوای خاک درش
می‌رود آب ديده‌ام که مپرسمن به گوش خود از دهانش دوش
سخنانی شنيده‌ام که مپرسسوی من لب چه می‌گزی که مگوی؟
لب لعلی گزيده‌ام که مپرسبی تو در کلبه‌ی گدایی خويش
رنج‌هایی کشيده‌ام که مپرسهمچو حافظ غريب در ره عشق
به مقامی رسيده‌ام که مپرس