پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

دست در حلقه‌ی آن زلف دوتا نتوان کرد

شماره 360 از ۴۹۵ در دفتر

دست در حلقه‌ی آن زلف دوتا نتوان کردتکيه بر عهد تو و باد صبا نتوان کرد
آن چه سعی است من اندر طلبت (بنمودم) بنمايماين قدر هست که تغيير قضا نتوان کرد
دامن دوست به صد خون دل افتاد به دستبه فسوسی که کند خصم رها نتوان کرد
عارضش را به مثل ماه فلک نتوان گفتنسبت دوست به هر بی‌سروپا نتوان کرد
سروبالای من آن (دم) گه که درآيد به سماعچه محل جامه‌ی جان را که قبا نتوان کرد
نظر پاک تواند رخ جانان ديدنکه در آيينه نظر جز به صفا نتوان کرد
مشکل عشق نه در حوصله‌ی دانش ماستحل اين نکته بدين فکر خطا نتوان کرد
غيرتم کشت که محبوب جهانی ليکنروز و شب عربده با خلق خدا نتوان کرد
چه بگويم که تو را نازکی طبع لطيفتا به حدی‌ست که آهسته دعا نتوان کرد
بجز ابروی تو محراب دل حافظ نيستطاعت غير تو در مذهب ما نتوان کرد