دل ما به دور رویت ز چمن فراغ دارد
شماره 379 از ۴۹۵ در دفتر
دل ما به دور رويت ز چمن فراغ داردکه چو سرو پايبند است و چو لاله داغ دارد
دل ما به دور رويت ز چمن فراغ داردکه چو سرو پايبند است و چو لاله داغ دارد
سر ما فرو نيايد به کمان ابروی کسکه درون گوشه‌گيران ز جهان فراغ دارد
سر ما فرو نيايد به کمان ابروی کسکه درون گوشه‌گيران ز جهان فراغ دارد
ز بنفشه تاب دارم که ز زلف او زند دمتو سياه کم‌بها بين که چه در دماغ دارد
ز بنفشه تاب دارم که ز زلف او زند دمتو سياه کم‌بها بين که چه در دماغ دارد
به چمن خرام و بنگر بر تخت گل که لالهبه نديم شاه ماند که به کف اياغ دارد
به چمن خرام و بنگر بر تخت گل که لالهبه نديم شاه ماند که به کف اياغ دارد
شب ظلمت و بيابان به کجا توان رسيدن(شب تیره چون سر آرم ره پیچ‌پیچ زلفش)
شب ظلمت و بيابان به کجا توان رسيدن(شب تیره چون سر آرم ره پیچ‌پیچ زلفش)
مگر آن که شمع رويت به رهم چراغ داردمن و شمع صبحگاهی سزد ار به (خود) هم بگرييم
مگر آن که شمع رويت به رهم چراغ داردمن و شمع صبحگاهی سزد ار به (خود) هم بگرييم
که بسوختيم و از ما بت ما فراغ داردسزدم چو ابر بهمن که بر اين چمن بگريم
که بسوختيم و از ما بت ما فراغ داردسزدم چو ابر بهمن که بر اين چمن بگريم
طرب‌آشيان بلبل بنگر که زاغ داردسر درس عشق دارد دل دردمند حافظ
طرب‌آشيان بلبل بنگر که زاغ داردسر درس عشق دارد دل دردمند حافظ
که نه خاطر تماشا نه هوای باغ دارد
که نه خاطر تماشا نه هوای باغ دارد