پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

دل من در هوای روی فرخ

شماره 397 از ۴۹۵ در دفتر

دل من در هوای روی فرخبود آشفته همچون موی فرخ
بجز هندوی زلفش هيچ کس نيستکه برخوردار شد از روی فرخ
سياهی نيکبخت است آن که دايمبود همراز و هم زانوی فرخ
شود چون بيد لرزان سرو آزاداگر بيند قد دلجوی فرخ
بده ساقی شراب ارغوانیبه ياد نرگس جادوی فرخ
دوتا شد قامتم همچون کمانیز غم پيوسته چون ابروی فرخ
نسيم مشک تاتاری خجل کردشميم زلف عنبربوی فرخ
اگر ميل دل هر کس به جایی‌ستبود ميل دل من سوی فرخ
غلام همت آنم که باشدچو حافظ بنده و هندوی فرخ