پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

دل مي رود ز دستم صاحب دلان خدا را

شماره 491 از ۴۹۵ در دفتر

دل مي رود ز دستم صاحب دلان خدا رادردا که راز پنهان خواهد شد آشکارا
کشتي شکستگانيم اي باد شرطه برخيزباشد که بازبينيم ديدار آشنا را
ده روزه مهر گردون افسانه است و افسوننيکي به جاي ياران فرصت شمار يارا
در حلقه گل و مل خوش خواند دوش بلبلهات الصبوح هبوا يا ايها السکارا
اي صاحب کرامت شکرانه سلامتروزي تفقدي کن درويش بي نوا را
آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف استبا دوستان مروت با دشمنان مدارا
در کوي نيک نامي ما را گذر ندادندگر تو نمي پسندي تغيير کن قضا را
آن تلخ وش که صوفي ام الخبائثش خوانداشهي لنا و احلي من قبله العذارا
هنگام تنگدستي در عيش کوش و مستيکاين کيمياي هستي قارون کند گدا را
سرکش مشو که چون شمع از غيرتت بسوزددلبر که در کف او موم است سنگ خارا
آيينه سکندر جام مي است بنگرتا بر تو عرضه دارد احوال ملک دارا
خوبان پارسي گو بخشندگان عمرندساقي بده بشارت رندان پارسا را
حافظ به خود نپوشيد اين خرقه مي آلوداي شيخ پاکدامن معذور دار ما را