پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

دل و دینم شد و دلبر به ملامت برخاست

شماره 475 از ۴۹۵ در دفتر

دل و دينم شد و دلبر به ملامت برخاستگفت با ما منشين کز تو سلامت برخاست
که شنيدی که در اين بزم دمی خوش بنشستکه نه در آخر صحبت به ندامت برخاست
شمع اگر زان لب خندان به زبان لافی زدپيش عشاق تو شب‌ها به غرامت برخاست
در چمن باد بهاری ز کنار گل و سروبه هواداری آن عارض و قامت برخاست
پيش رفتار تو پا برنگرفت از خجلتسرو سرکش که به ناز از قد و قامت برخاست
مست بگذشتی و از خلوتيان ملکوتبه تماشای تو آشوب قيامت برخاست
حافظ اين خرقه بينداز مگر جان ببریکاتش از خرقه سالوس و کرامت برخاست