دلم جز مهر مهرویان طریقی برنمی‌گیرد
شماره 347 از ۴۹۵ در دفتر
دلم جز مهر مه‌رويان طريقی برنمی‌گيردز هر در می‌دهم پندش وليکن در نمی‌گيرد
دلم جز مهر مه‌رويان طريقی برنمی‌گيردز هر در می‌دهم پندش وليکن در نمی‌گيرد
خدا را ای نصيحتگو حديث (از خط ساقی گو) ساغر و می گوکه نقشی در خيال ما از اين خوشتر نمی‌گيرد
خدا را ای نصيحتگو حديث (از خط ساقی گو) ساغر و می گوکه نقشی در خيال ما از اين خوشتر نمی‌گيرد
× بيا ای ساقی گلرخ بياور باده‌ی رنگينکه فکری در درون ما از اين بهتر نمی‌گيرد ×
× بيا ای ساقی گلرخ بياور باده‌ی رنگينکه فکری در درون ما از اين بهتر نمی‌گيرد ×
صراحی می‌کشم پنهان و مردم دفتر انگارندعجب گر آتش اين زرق در دفتر نمی‌گيرد
صراحی می‌کشم پنهان و مردم دفتر انگارندعجب گر آتش اين زرق در دفتر نمی‌گيرد
من اين دلق (ملمع) مرقع را بخواهم سوختن روزیکه پير می‌فروشانش به جامی بر نمی‌گيرد
من اين دلق (ملمع) مرقع را بخواهم سوختن روزیکه پير می‌فروشانش به جامی بر نمی‌گيرد
از آن رو هست ياران را صفاها با می لعلشکه غير از راستی نقشی در آن جوهر نمی‌گيرد
از آن رو هست ياران را صفاها با می لعلشکه غير از راستی نقشی در آن جوهر نمی‌گيرد
× سر و چشمی چنين دلکش تو گویی چشم از او بردوز؟برو کاين وعظ بی‌معنی مرا در سر نمی‌گيرد ×
× سر و چشمی چنين دلکش تو گویی چشم از او بردوز؟برو کاين وعظ بی‌معنی مرا در سر نمی‌گيرد ×
نصيحتگوی رندان را که با حکم قضا جنگ استدلش بس تنگ می‌بينم مگر ساغر نمی‌گيرد
نصيحتگوی رندان را که با حکم قضا جنگ استدلش بس تنگ می‌بينم مگر ساغر نمی‌گيرد
ميان خنده می‌گریم که چون شمع اندر اين مجلسزبان آتشينم هست ليکن در نمی‌گيرد
ميان خنده می‌گریم که چون شمع اندر اين مجلسزبان آتشينم هست ليکن در نمی‌گيرد
چه خوش صيد دلم کردی بنازم چشم مستت راکه کس آهوی وحشی را از اين خوشتر نمی‌گيرد
چه خوش صيد دلم کردی بنازم چشم مستت راکه کس آهوی وحشی را از اين خوشتر نمی‌گيرد
خدا را رحمی ای منعم که درويش سر کويتدری ديگر نمی‌داند رهی ديگر نمی‌گيرد
خدا را رحمی ای منعم که درويش سر کويتدری ديگر نمی‌داند رهی ديگر نمی‌گيرد
سخن در احتياج ما و استغنای معشوق استچه سود افسونگری ای دل که در دلبر نمی‌گيرد
سخن در احتياج ما و استغنای معشوق استچه سود افسونگری ای دل که در دلبر نمی‌گيرد
من آن آيينه را روزی به دست آرم سکندرواراگر می‌گيرد اين آتش زمانی ور نمی‌گيرد
من آن آيينه را روزی به دست آرم سکندرواراگر می‌گيرد اين آتش زمانی ور نمی‌گيرد
بدين شعر تر شيرين ز شاهنشه عجب دارمکه سر تا پای حافظ را چرا در زر نمی‌گيرد
بدين شعر تر شيرين ز شاهنشه عجب دارمکه سر تا پای حافظ را چرا در زر نمی‌گيرد