پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

دوستان دختر رز توبه ز مستوری کرد

شماره 354 از ۴۹۵ در دفتر

دوستان دختر رز توبه ز مستوری کردشد سوی محتسب و کار به دستوری کرد
جای آن است که در عقد وصالش گیریددختری مست چنین کاین همه مستوری کرد
آمد از پرده به مجلس عرقش پاک کنيدتا نگويند (بگوید به) حريفان که چرا دوری کرد
مژدگانی بده ای دل که دگر مطرب عشقراه مستانه زد و چاره‌ی مخموری کرد
نه به هفت آب که رنگش به صد آتش نرودآن چه با خرقه‌ی زاهد می انگوری کرد
غنچه‌ی گلبن وصلم ز نسيمش بشکفت(نه شگفت ار گل طبعم ز نسیمش بشکفت)
مرغ خوشخوان طرب از برگ گل سوری کردحافظ افتادگی از دست مده زان که حسود
عرض و مال و دل و دين در سر مغروری کرد