دوش دیدم که ملایک در میخانه زدند
شماره 312 از ۴۹۵ در دفتر
دوش ديدم که ملايک در ميخانه زدندگل آدم بسرشتند و به پيمانه زدند
دوش ديدم که ملايک در ميخانه زدندگل آدم بسرشتند و به پيمانه زدند
ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوتبا من راه‌نشين باده‌ی مستانه زدند
ساکنان حرم ستر و عفاف ملکوتبا من راه‌نشين باده‌ی مستانه زدند
آسمان بار امانت نتوانست کشيدقرعه‌ی کار به نام من ديوانه زدند
آسمان بار امانت نتوانست کشيدقرعه‌ی کار به نام من ديوانه زدند
جنگ هفتادودو ملت همه را عذر بنهچون نديدند حقيقت (درِ) ره افسانه زدند
جنگ هفتادودو ملت همه را عذر بنهچون نديدند حقيقت (درِ) ره افسانه زدند
ما به صد خرمن پندار ز ره چون نرویمچون ره آدم خاکی به یکی دانه زدند
ما به صد خرمن پندار ز ره چون نرویمچون ره آدم خاکی به یکی دانه زدند
شکر (آن را) ايزد که ميان من و او صلح افتادصوفيان (حوریان) رقص کنان ساغر شکرانه زدند
شکر (آن را) ايزد که ميان من و او صلح افتادصوفيان (حوریان) رقص کنان ساغر شکرانه زدند
آتش آن نيست که از (بر) شعله‌ی او خندد شمعآتش آن است که در خرمن پروانه زدند
آتش آن نيست که از (بر) شعله‌ی او خندد شمعآتش آن است که در خرمن پروانه زدند
کس چو حافظ ( نکشید) نگشاد از رخ انديشه نقابتا سر زلف (عروسان سخن شانه زدند) سخن را به قلم شانه زدند
کس چو حافظ ( نکشید) نگشاد از رخ انديشه نقابتا سر زلف (عروسان سخن شانه زدند) سخن را به قلم شانه زدند