پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

دوش رفتم به در میکده خواب‌آلوده

شماره 73 از ۴۹۵ در دفتر

دوش رفتم به در ميکده خواب‌آلودهخرقه تردامن و سجاده شراب‌آلوده
آمد افسوس‌کنان مغبچه‌ی باده‌فروشگفت بيدار شو ای رهرو خواب‌آلوده
شست‌وشویی کن و آن گه به خرابات خرامتا نگردد ز تو اين دير خراب آلوده
به هوای لب شيرين‌پسران چند کنیجوهر روح به ياقوت مذاب آلوده؟
به طهارت گذران منزل پيری و مکنخلعت شيب چو تشريف شباب آلوده
پاک و صافی شو و از چاه طبيعت به درآیکه صفایی ندهد آب تراب‌آلوده
گفتم ای جان جهان دفتر گل عيبی نيستکه شود فصل بهار از می ناب آلوده
آشنايان ره عشق در اين بحر عميقغرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده
گفت حافظ لغز و نکته به ياران مفروشآه از اين لطف به انواع عتاب آلوده