پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

دوش سودای رخش گفتم ز سر بیرون کنم

شماره 147 از ۴۹۵ در دفتر

دوش سودای رخش گفتم ز سر بيرون کنمگفت کو زنجير تا تدبير اين مجنون کنم؟
قامتش را سرو گفتم سر کشيد از من به خشمدوستان از راست می‌رنجد نگارم چون کنم؟
نکته‌ ناسنجيده گفتم دلبرا معذور دارعشوه‌ای فرمای تا طبع سخن موزون کنم
زردرویی می‌کشم زان طبع نازک بی‌گناهساقيا جامی بده تا چهره را گلگون کنم
ای نسيم منزل ليلی خدا را تا به کیربع را برهم زنم اطلال را جيحون کنم
من که ره بردم به گنج حسن بی‌پايان دوستصد گدای همچو خود را بعد از اين قارون کنم
ای مه صاحب‌قران از بنده حافظ ياد کنتا دعای دولت آن حسن روزافزون کنم