دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بود
شماره 285 از ۴۹۵ در دفتر
دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بودتا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود
دوش می‌آمد و رخساره برافروخته بودتا کجا باز دل غمزده‌ای سوخته بود
رسم عاشق‌کشی و شيوه‌ی شهرآشوبیجامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود
رسم عاشق‌کشی و شيوه‌ی شهرآشوبیجامه‌ای بود که بر قامت او دوخته بود
جان عشاق سپند رخ خود می‌دانستو آتش چهره بدين کار (از آن روی) برافروخته بود
جان عشاق سپند رخ خود می‌دانستو آتش چهره بدين کار (از آن روی) برافروخته بود
کفر زلفش ره دين می‌زد و آن سنگين‌دلدر پی‌اش (رهش) مشعلی (مشعله) از چهره برافروخته بود
کفر زلفش ره دين می‌زد و آن سنگين‌دلدر پی‌اش (رهش) مشعلی (مشعله) از چهره برافروخته بود
گر چه می‌گفت که زارت بکشم می‌ديدمکه نهانش نظری با من دلسوخته بود
گر چه می‌گفت که زارت بکشم می‌ديدمکه نهانش نظری با من دلسوخته بود
دل بسی خون به کف آورد ولی ديده بريختالله الله که تلف کرد و که اندوخته بود
دل بسی خون به کف آورد ولی ديده بريختالله الله که تلف کرد و که اندوخته بود
يار مفروش به دنيا که بسی سود نکردآن که يوسف به زر ناسره بفروخته بود
يار مفروش به دنيا که بسی سود نکردآن که يوسف به زر ناسره بفروخته بود
گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظيا رب اين قلب‌شناسی ز که آموخته بود
گفت و خوش گفت برو خرقه بسوزان حافظيا رب اين قلب‌شناسی ز که آموخته بود