پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

دوش پنهان گفت با من کاردانی تیزهوش

شماره 210 از ۴۹۵ در دفتر

دوش با من گفت پنهان کاردانی تيزهوشو از شما پنهان نشايد کرد سر می‌فروش
گفت آسان گير بر خود کارها کز روی طبعسخت (می‌گیرد) می‌گردد جهان بر مردمان سختکوش
وان گهم درداد جامی کز فروغش بر فلکزهره در رقص آمد و بربط زنان می‌گفت نوش
با دل خونين لب خندان بياور همچو جامنی گرت زخمی رسد چون چنگ آیی در خروش
تا نگردی آشنا زين پرده رمزی نشنویگوش نامحرم نباشد جای پيغام سروش
گوش کن پند ای پسر و از بهر دنيا غم مخورگفتمت چون در حديثی گر توانی داشت (گوش) هوش
در حریم عشق نتوان دم زد از گفت و شنیدزان که آنجا جمله اعضا چشم بايد بود و گوش
بر بساط نکته‌دانان خودفروشی شرط نيستيا سخن دانسته گو ای مرد (بخرد) عاقل يا خموش
ساقيا می ده که رندی‌های حافظ فهم کردآصف صاحب قران جرم‌بخش عيب‌پوش