پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

دیدار شد میسر و بوس و کنار هم

شماره 134 از ۴۹۵ در دفتر

ديدار شد ميسر و بوس و کنار هماز بخت شکر دارم و از روزگار هم
زاهد برو که طالع اگر طالع من استجامم به دست باشد و زلف نگار هم
ما عيب کس به مستی و رندی نمی‌کنيملعل بتان خوش است و می خوشگوار هم
ای دل بشارتی دهمت محتسب نماندو از می جهان پر است و بت ميگسار هم
خاطر به دست تفرقه دادن نه زيرکی‌ستمجموعه‌ای بخواه و صراحی بيار هم
بر خاکيان عشق فشان جرعه‌ی لبشتا خاک لعل گون شود و مشکبار هم
آن شد که چشم بد نگران بودی از کمينخصم از ميان برفت و سرشک از کنار هم
چون کائنات جمله به بوی تو زنده‌اندای آفتاب سايه ز ما برمدار هم
چون آبروی لاله و گل فيض حسن توستای ابر لطف بر من خاکی ببار هم
حافظ اسير زلف تو شد از خدا بترسو از انتصاف آصف جم اقتدار هم
ابیات الحاقیبرهان ملک و دين که ز دست وزارتش
ايام کان يمين شد و دريا يسار همبر ياد راي انور او آسمان به صبح
جان مي کند فدا و کواکب نثار همگوی زمين ربوده چوگان عدل اوست
وين برکشيده گنبد نيلی‌حصار همعزم سبک عنان تو در جنبش آورد
اين پايدار مرکز عالي مدار همتا از نتيجه فلک و طور دور اوست
تبديل ماه و سال و خزان و بهار همخالي مباد کاخ جلالش ز سروران
و از ساقيان سروقد گلعذار هم