پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

دیدم به خواب خوش که به دستم پیاله بود

شماره 282 از ۴۹۵ در دفتر

ديدم به خواب خوش که به دستم پیاله بودتعبير رفت و کار به دولت حواله بود
چل (سی) سال رنج و غصه کشيديم و عاقبتتدبير (آن) ما به دست شراب دوساله بود
آن نافه‌ی مراد که می‌خواستم ز بختدر چين زلف آن بت مشکين‌کلاله بود
از دست برده بود خمار غمم سحردولت مساعد آمد و می در پياله بود
خون‌ می‌خورم ولیک نه جای شکایت استروزی ما ز خوان کرم اين نواله بود
نالان و دادخواه به میخانه می‌رومکانجا گشاد کار من از آه و ناله بود
هر کو نکاشت مهر و ز خوبی گلی نچيددر رهگذار باد نگهبان لاله بود
بر طرف گلشنم گذر افتاد وقت صبحآن دم که کار مرغ سحر آه و ناله بود
گل بر جریده‌ گفته‌ی حافظ همی نوشتشعری که نکته‌ایش به از صد رساله بود