پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکرد

شماره 357 از ۴۹۵ در دفتر

رو بر رهش نهادم و بر من گذر نکردصد لطف چشم داشتم و يک نظر نکرد
سيل سرشک ما ز دلش کين به در نبرددر سنگ خاره قطره‌ی باران اثر نکرد
يا رب تو آن جوان دلاور نگاه دارکز تير آه گوشه‌نشينان حذر نکرد
ماهی و مرغ دوش (نخفت از فغان من) ز افغان من نخفتوان شوخ‌ديده بين که سر از خواب بر نکرد
می‌خواستم که ميرمش اندر قدم چو شمعاو خود گذر به ما چو نسيم سحر نکرد
جانا کدام سنگدل بی‌کفايتی‌ستکو پيش زخم تيغ تو جان را سپر نکرد
کلک زبان‌بريده‌ی حافظ در انجمنبا کس نگفت راز تو تا ترک سر نکرد