پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

روز هجران و شب فرقت یار آخر شد

شماره 330 از ۴۹۵ در دفتر

فاعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلانروز هجران و شب فرقت يار آخر شد
زدم اين فال و گذشت اختر و کار آخر شدآن همه ناز و تنعم که خزان می‌فرمود
عاقبت در قدم باد بهار آخر شدشکر ايزد که به (بوی گل نوروزی باز) اقبال کله‌گوشه‌ی گل
نخوت باد دی و شوکت خار آخر شدباورم نيست ز بدعهدی ايام هنوز
قصه‌ی غصه که در دولت يار آخر شدآن پريشانی شب‌های دراز و غم دل
همه در سايه‌ی گيسوی نگار آخر شدصبح اميد که (شد) بد معتکف پرده‌ی غيب
گو برون آی که کار شب تار آخر شدبعد از این نور به آفاق دهم از دل خویش
که به خورشید رسیدیم و غبار آخر شدساقيا لطف نمودی قدحت پرمی باد
که به تدبير تو تشويش خمار آخر شددر شمار ار چه نياورد کسی حافظ را
شکر کان محنت (بیرون ز شمار) بی حد و شمار آخر شد