پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داری

شماره 46 از ۴۹۵ در دفتر

روزگاری‌ست که ما را نگران می‌داریمخلصان را نه به وضع دگران می‌داری
گوشه‌ی چشم رضایی به منت باز نشداين چنين عزت صاحب‌نظران می‌داری؟
ساعد آن به که بپوشی تو چو از بهر نگاردست در خون دل پرهنران می‌داری
نه گل از دست غمت رست و نه بلبل در باغهمه را نعره‌زنان جامه‌دران می‌داری
چون تویی نرگس باغ نظر ای چشم و چراغسر چرا بر من دلخسته‌ گران می‌داری؟
ای که در دلق ملمع طلبی نقد حضورچشم سری عجب از بی‌خبران می‌داری
گوهر جام جم از کان جهانی دگر استتو تمنا ز گل کوزه‌گران می‌داری؟
پدر تجربه ای دل تویی آخر ز چه رویطمع مهر و وفا زين پسران می‌داری
کيسه‌ی سيم و زرت پاک ببايد پرداختاين طمع‌ها که تو از سيم‌بران می‌داری
گر چه رندی و خرابی گنه ماست ولیعاشقی گفت که ما را تو بر آن می‌داری
مگذران روز سلامت به ملامت حافظچه توقع ز جهان گذران می‌داری؟