پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

روشن از پرتو رویت نظری نیست که نیست

شماره 423 از ۴۹۵ در دفتر

روشن از پرتو رويت، نظری نيست که نيستمنت خاک درت، بر بصری نيست که نيست
ناظر روی تو صاحب‌نظرانند (ولی) آریسر گيسوی تو در هيچ سری نيست که نيست
اشک غماز من ار سرخ برآمد چه عجبخجل از کرده‌ی خود پرده‌دری نيست که نيست
تا به دامن ننشيند ز نسيمت(ش) گردیسيل‌خيز از نظرم (مژه‌ام) رهگذری نيست که نيست
تا دم از شام سر زلف تو هر جا نزندبا صبا گفت و شنيدم سحری نيست که نيست
من از اين طالع شوريده برنجم ورنیبهره‌مند از سر کويت دگری نيست که نيست
از (خیال) حيای لب شيرين تو ای چشمه‌ی نوشغرق آب و عرق اکنون شکری نيست که نيست
مصلحت نيست که از پرده برون افتد رازور نه در مجلس رندان خبری نيست که نيست
شير در باديه‌ی عشق تو روباه شودآه از اين راه که در وی خطری نيست که نيست
آب چشمم که بر او منت خاک در توستزير صد منت او خاک دری نيست که نيست
از وجودم قدری (از وجود این قدرم) نام و نشان هست که هستور نه از ضعف در آنجا (اینجا) اثری نيست که نيست
غير از (به جز) اين نکته که حافظ ز تو ناخشنود استدر سراپای وجودت هنری نيست که نيست