روضه‌ی خلد برین خلوت درویشان است
شماره 447 از ۴۹۵ در دفتر
روضه‌ی خلد برين خلوت درويشان استمايه‌ی محتشمی خدمت درويشان است
روضه‌ی خلد برين خلوت درويشان استمايه‌ی محتشمی خدمت درويشان است
گنج عزلت (عزت) که طلسمات عجايب داردفتح آن در نظر رحمت درويشان است
گنج عزلت (عزت) که طلسمات عجايب داردفتح آن در نظر رحمت درويشان است
قصر فردوس که رضوانش به دربانی رفت(قصر جنت که به دربانیش آمد رضوان)
قصر فردوس که رضوانش به دربانی رفت(قصر جنت که به دربانیش آمد رضوان)
منظری از چمن نُزهت درويشان استآن چه زر می‌شود از پرتو آن قلب سياه
منظری از چمن نُزهت درويشان استآن چه زر می‌شود از پرتو آن قلب سياه
کيميايی‌ست که در صحبت درويشان استآن که پيشش بنهد تاج تکبر خورشيد
کيميايی‌ست که در صحبت درويشان استآن که پيشش بنهد تاج تکبر خورشيد
کبريايی‌ست که در حشمت درويشان استدولتی را که نباشد غم از آسيب زوال
کبريايی‌ست که در حشمت درويشان استدولتی را که نباشد غم از آسيب زوال
بی‌تکلف بشنو دولت درويشان استخسروان قبله حاجات جهانند ولی
بی‌تکلف بشنو دولت درويشان استخسروان قبله حاجات جهانند ولی
سببش بندگی حضرت درويشان استروی مقصود که شاهان به دعا می‌طلبند
سببش بندگی حضرت درويشان استروی مقصود که شاهان به دعا می‌طلبند
(چهره‌ی بخت که دل می‌برد از شاه و گدا)مظهرش (منظرش) آينه طلعت درويشان است
(چهره‌ی بخت که دل می‌برد از شاه و گدا)مظهرش (منظرش) آينه طلعت درويشان است
از کران تا به کران لشکر ظلم است ولیاز ازل تا به ابد فرصت درويشان است
از کران تا به کران لشکر ظلم است ولیاز ازل تا به ابد فرصت درويشان است
ای توانگر مفروش اين همه نخوت که تو راسر و زر در کنف همت درويشان است
ای توانگر مفروش اين همه نخوت که تو راسر و زر در کنف همت درويشان است
گنج قارون که فرو می‌شود (می‌رود) از قهر هنوزخوانده باشی که هم از غيرت درويشان است
گنج قارون که فرو می‌شود (می‌رود) از قهر هنوزخوانده باشی که هم از غيرت درويشان است
(صدمه‌ای از اثر غیرت درویشان است)من غلام نظر آصف عهدم کو را
(صدمه‌ای از اثر غیرت درویشان است)من غلام نظر آصف عهدم کو را
صورت خواجگی و سيرت درويشان استحافظ ار آب حيات ازلی (ابدی) می‌خواهی
صورت خواجگی و سيرت درويشان استحافظ ار آب حيات ازلی (ابدی) می‌خواهی
منبعش خاک در خلوت درويشان است
منبعش خاک در خلوت درويشان است