پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

روی بنمای و وجود خودم از یاد ببر

شماره 246 از ۴۹۵ در دفتر

روی بنمای و وجود خودم از ياد ببرخرمن سوختگان را همه گو باد ببر
ما چو داديم دل و ديده به طوفان بلاگو بيا سيل غم و خانه ز بنياد ببر
سينه گو شعله‌ی آتشکده فارس بکشديده گو آب رخ دجله‌ی بغداد ببر
زلف چون عنبر خامش که ببويد هيهاتای دل خام‌طمع اين (هوس) سخن از ياد ببر
دولت پير مغان باد که باقی سهل استديگری گو برو و نام من از ياد ببر
سعی نابرده در اين راه به جایی نرسیمزد اگر می‌طلبی طاعت استاد ببر
روز مرگم نفسی وعده‌ی ديدار بدهوان گهم تا به لحد فارغ و آزاد ببر
دوش می‌گفت به مژگان درازت بکشميا رب از خاطرش انديشه‌ی بيداد ببر
حافظ انديشه کن از نازکی خاطر ياربرو از درگهش اين ناله و فرياد ببر