پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ز کوی یار می‌آید نسیم باد نوروزی

شماره 42 از ۴۹۵ در دفتر

ز کوی يار می‌آيد نسيم باد نوروزیاز اين باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
چو گل گر خرده‌ای داری خدا را صرف عشرت کنکه قارون را غلط‌ها داد سودای زراندوزی
ز جام گل دگر بلبل چنان مست می لعل استکه زد بر چرخ فيروزه صفير تخت فيروزی
چو امکان خلود ای دل در اين فيروزه‌ايوان نيستمجال عيش فرصت دان به فيروزی و بهروزی
سخن در پرده می‌گويم بهار و گل غنیمت دانکه بيش از پنج روزی نيست حکم مير نوروزی
طريق جستن چيست؟ ترک کام خود گفتنکلاه سروری آن است کز اين ترک بردوزی
ندانم نوحه‌ی قمری به طرف جويباران چيستمگر او نيز همچون من غمی دارد شبانروزی؟
جدا شد يار شيرينت کنون تنها نشين ای شمعکه حکم آسمان اين است اگر سازی و گر سوزی
می‌ای دارم چو جان صافی و صوفی می‌کند عيبشخدايا هيچ عاقل را مبادا بخت بد روزی
به عجب علم نتوان شد ز اسباب طرب محرومبيا ساقی که جاهل را هنی‌تر می‌رسد روزی
به بستان شو که از بلبل رموز عشق گیری یادبه مجلس آی کز حافظ سخن گفتن بیاموزی