پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

زهی خجسته زمانی که یار بازآید

شماره 261 از ۴۹۵ در دفتر

زهی خجسته زمانی که يار بازآيدبه کام (دلشدگان) غمزدگان غمگسار بازآيد
به پيش (شاه) خيل خيالش کشيدم ابلق چشمبدان اميد که آن شهسوار بازآيد
اگر نه در خم چوگان او رود سر منز سر (چه گویم) نگويم و سر خود چه کار بازآيد؟
مقيم بر سر راهش نشسته‌ام چون گردبدان هوس که بدين رهگذار بازآيد
دلی که با سر زلفين او قراری (کرد، بست) دادگمان مبر که (در آن) بدان دل قرار بازآيد
چه جورها که کشيدند بلبلان از دیبه بوی آن که دگر نوبهار بازآيد
(سرشک من نزند موج بر کنار چو بحراگر میان وی‌ام در کنار بازآید
در انتظار (کمندش) خدنگش همی پرد دل صیدبدان هوس که به رسم شکار بازآید)
ز نقش‌بند قضا هست اميد آن حافظکه همچو سرو به دستم(ت) نگار بازآيد