پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغ

شماره 201 از ۴۹۵ در دفتر

سحر به بوی گلستان دمی شدم در باغکه تا (ه)چو بلبل بی‌دل کنم علاج دماغ
به جلوه‌ی گل سوری نگاه می‌کردمکه بود در شب تيره به روشنی چو چراغ
چنان به حسن و جوانی خويشتن مغرورکه داشت از دل بلبل هزار گونه فراغ
گشاده نرگس رعنا ز حسرت آب از چشمنهاده لاله ز سودا به جان و دل صد داغ
زبان کشيده چو تيغی به سرزنش سوسندهان گشاده شقايق چو مردم ايغاغ
يکی چو باده‌پرستان صراحی اندر دستيکی چو ساقی مستان به کف گرفته اياغ
نشاط و عيش و جوانی چو گل غنيمت دانکه حافظا نبود بر رسول غير بلاغ