پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

سحرم هاتف میخانه به دولت‌خواهی

شماره 8 از ۴۹۵ در دفتر

سحرم هاتف ميخانه به دولتخواهیگفت بازآی که ديرينه‌ی اين درگاهی
همچو جم جرعه‌ی ما کش که ز سر دو جهانپرتو جام جهان‌بين دهدت آگاهی
بر در ميکده رندان قلندر باشندکه ستانند و دهند افسر شاهنشاهی
خشت زير سر و بر تارک هفت اختر پایدست قدرت نگر و منصب صاحب‌جاهی
سر ما و در ميخانه که طرف بامشبه فلک بر شد و ديوار بدين کوتاهی
قطع اين مرحله بی‌ همرهی خضر مکنظلمات است بترس از خطر گمراهی
اگرت سلطنت فقر ببخشند ای دلکمترين ملک تو از ماه بود تا ماهی
حافظ خام طمع شرمی از اين قصه بدارعملت چيست که مزدش دو جهان برين می‌خواهی؟
تو دم فقر ندانی زدن از دست مدهمسند خواجگی و مجلس تورانشاهی