پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

سر ارادت ما و آستان حضرت دوست

شماره 438 از ۴۹۵ در دفتر

سر ارادت ما و آستان حضرت دوستکه هر چه بر سر ما می‌رود، ارادت اوست
نظير دوست نديدم اگر چه از مه و مهرنهادم آينه‌ها در مقابل رخ دوست
صبا ز حال دل تنگ ما چه شرح دهدکه چون شکنج ورق‌های غنچه، توبرتوست
نه من سبوکش اين دير رندسوزم و بسبسا سرا که در اين کارخانه سنگ و (خاکِ) سبوست
مگر تو شانه زدی زلف عنبرافشان راکه باد غاليه‌سا گشت و خاک عنبربوست
نثار روی تو، هر برگ گل که در چمن استفدای قد تو، هر سروبن که بر لب جوست
زبان ناطقه در وصف شوق نالان (ما لال) استچه جای کلک بريده زبان بيهده‌گوست
رخ تو در دلم آمد مراد خواهم يافتچرا که حال نکو در قفای فال نکوست
نه اين زمان دل حافظ در آتش هوس استکه داغدار ازل همچو لاله خودروست