پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

سلام الله ما کر اللیالی

شماره 33 از ۴۹۵ در دفتر

سلامُ اللهِ ما کَرَّ اللَّياليو جاوَبتِ المَثاني و المَثالي
عليٰ وادِي الاَراکِ و مَن عليهاو دارٍ باللِّویٰ فوقَ الرِّمالي
دعاگوی غريبان جهانمو اَدعو بِالتَّواتُر و التَّوالي
به هر منزل که رو آرد (خدایا) خدا رانگه دارش به لطف لايزالی
منال ای دل که در زنجير زلفشهمه جمعيت است آشفته‌حالی
ز خطّت صد جمال ديگر افزودکه عمرت باد صد سال جلالی
تو می‌بايد که باشی ور نه سهل استزيانِ مايه‌ی جاهی و مالی
بر آن نقاش قدرت آفرين بادکه گرد مه کشد خط هلالی
فَحُبُّک راحتي في کُلِ حينٍو ذِکرُک مونسي في کلِ حالي
سويدای دل من تا قيامتمباد از شوق و سودای تو خالی
کجا يابم وصال چون تو شاهیمن بدنام رند لاابالی؟
خدا داند که حافظ را غرض چيستو عِلمُ اللّٰهِ حَسبي مِن سوالي