پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمی

شماره 26 از ۴۹۵ در دفتر

سینه مالامال درد است ای دریغا مرهمیدل ز تنهایی به جان آمد خدا را همدمی
چشم آسایش که دارد از سپهر تیزرو؟ساقیا جامی به من ده تا بياسايم دمی
زيرکی را گفتم اين احوال بين خنديد و گفتصعب روزی بوالعجب کاری پريشان عالمی
سوختم در چاه صبر از بهر آن شمع چگلشاه ترکان فارغ است از حال ما کو رستمی
در طريق عشقبازی امن و آسايش بلاستريش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی
اهل کام و ناز را در کوی رندی راه نيسترهروی بايد جهان‌سوزی نه خامی بی‌غمی
آدمی در عالم خاکی نمی‌آيد به دستعالمی ديگر ببايد ساخت وز نو آدمی
خيز تا خاطر بدان ترک سمرقندی دهيمکز نسيمش بوی جوی موليان آيد همی
گريه‌ی حافظ چه سنجد پيش استغنای عشقکاندر اين توفان نمايد هفت دريا شبنمی