پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

شاهد آن نیست که مویی و میانی دارد

شماره 371 از ۴۹۵ در دفتر

شاهد آن نيست که مویی و ميانی داردبنده‌ی طلعت آن باش که آنی دارد
شيوه‌ی حور و پری گر چه (خوب و) لطيف است ولیخوبی آن است و لطافت که فلانی دارد
چشمه‌ی چشم مرا ای گل خندان دريابکه به اميد تو خوش آب روانی دارد
گوی خوبی که برد از تو که خورشيد آنجانه (نی)سواری‌ست که در دست عنانی دارد
دل‌نشان شد سخنم تا تو قبولش کردیآری آری سخن عشق نشانی دارد
خم ابروی تو در صنعت تيراندازیبرده از دست هر آن کس که کمانی دارد
(دست برده‌ست ز هر کس که کمانی دارد)در ره عشق نشد کس به يقين محرم راز
هر کسی بر حَسَب فکر (فهم) گمانی داردبا خرابات‌نشينان ز کرامات ملاف
هر سخن وقتی و هر نکته مکانی داردمرغ زيرک نزند در چمنش پرده‌سرای
هر بهاری که به دنباله خزانی داردمدعی گو لغز و نکته به حافظ مفروش
کلک ما نيز زبانی و بيانی دارد