پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورش

شماره 218 از ۴۹۵ در دفتر

شراب تلخ می‌خواهم که مردافکن بود زورشکه تا يک دم بياسايم ز دنيا و شر و شورش
سماط دهر دون‌پرور ندارد شهد آسايشمذاق حرص و آز ای دل بشو‌ی از تلخ و از شورش
بياور می که نتوان شد ز مکر آسمان ايمنبه لعب زهره‌ی چنگی‌ و مريخ سلحشورش
بيا تا در می صافی‌ت راز دهر بنمايمبه شرط آن که ننمایی به کج‌طبعان دل‌کورش
کمند صيد بهرامی بيفکن جام جم بردارکه من پيمودم اين صحرا نه بهرام است و نه گورش
نظر کردن به درويشان منافی بزرگی نيستسليمان با چنان حشمت نظرها بود با مورش
کمان ابروی جانان نمی‌پيچد سر از حافظوليکن خنده می‌آيد بدين بازوی بی‌زورش