صبا وقت سحر بویی ز زلف یار می‌آورد
شماره 350 از ۴۹۵ در دفتر
صبا وقت سحر بویی ز زلف يار می‌آورددل (دیوانه‌ی) شوريده‌ی ما را (ز
صبا وقت سحر بویی ز زلف يار می‌آورددل (دیوانه‌ی) شوريده‌ی ما را (ز
نو) به بو در کار می‌آوردمن آن شکل (شاخ) صنوبر را ز باغ (سینه) ديده برکندم
نو) به بو در کار می‌آوردمن آن شکل (شاخ) صنوبر را ز باغ (سینه) ديده برکندم
که هر گل کز غمش بشکفت محنت بار می‌آوردفروغ ماه می‌ديدم ز بام قصر او روشن
که هر گل کز غمش بشکفت محنت بار می‌آوردفروغ ماه می‌ديدم ز بام قصر او روشن
که روی از شرم آن خورشيد در ديوار می‌آوردز بيم غارت عشقش دل (اندر) پرخون رها کردم
که روی از شرم آن خورشيد در ديوار می‌آوردز بيم غارت عشقش دل (اندر) پرخون رها کردم
ولی می‌ريخت خون و ره بدان هنجار می‌‌آوردبه قول مطرب و ساقی برون رفتم گه و بی‌گه
ولی می‌ريخت خون و ره بدان هنجار می‌‌آوردبه قول مطرب و ساقی برون رفتم گه و بی‌گه
کز آن راه گران (منزل) قاصد خبر دشوار می‌آوردسراسر بخشش جانان طريق لطف و احسان بود
کز آن راه گران (منزل) قاصد خبر دشوار می‌آوردسراسر بخشش جانان طريق لطف و احسان بود
اگر تسبيح می‌فرمود اگر زنار می‌آوردعَفَاالله چين ابرويش اگر چه ناتوانم کرد
اگر تسبيح می‌فرمود اگر زنار می‌آوردعَفَاالله چين ابرويش اگر چه ناتوانم کرد
به عشوه‌ت هم پيامی بر سر بيمار می‌آوردعجب می‌داشتم ديشب ز حافظ جام و پيمانه
به عشوه‌ت هم پيامی بر سر بيمار می‌آوردعجب می‌داشتم ديشب ز حافظ جام و پيمانه
ولی منعش نمی‌کردم که صوفی‌وار می‌آورد
ولی منعش نمی‌کردم که صوفی‌وار می‌آورد