پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

صبح است ژاله می‌چکد از ابر بهمنی

شماره 17 از ۴۹۵ در دفتر

صبح است و ژاله می‌چکد از ابر بهمنیبرگ صبوح ساز و بده جام يک منی
در بحر مایی و منی افتاده‌ام بيارمی تا خلاص بخشدم از مایی و منی
خون پياله خور که حلال است خون اودر کار يار باش که کاری‌ست کردنی
ساقی به دست باش که غم در کمين ماستمطرب نگاه دار همين ره که می‌زنی
می ده که سر به گوش من آورد چنگ و گفتخوش بگذران و بشنو از اين پير منحنی
ساقی به بی‌نيازی رندان که می بدهتا بشنوی ز صوت مغنی هوالغنی