پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش باد

شماره 391 از ۴۹۵ در دفتر

صوفی ار باده به اندازه خورد نوشش بادور نه انديشه‌ی اين کار فراموشش باد
آن که يک جرعه می از دست تواند دادندست با شاهد مقصود در آغوشش باد
پير ما گفت خطا بر قلم صنع نرفتآفرين بر نظر پاک خطاپوشش باد
شاه ترکان سخن مدعيان می‌شنودشرمی از مظلمه‌ی خون سياووشش باد
گر چه از کبر سخن با من درويش نگفتجان فدای شکرين پسته‌ی خاموشش باد
چشمم از آينه‌داران خط و خالش گشتلبم از بوسه‌ربايان بر و دوشش باد
نرگس مست نوازش‌کن مردم‌دارشخون عاشق به قدح گر بخورد نوشش باد
به غلامی تو مشهور جهان شد حافظحلقه بندگی زلف تو در گوشش باد