پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کف

شماره 200 از ۴۹۵ در دفتر

طالع اگر مدد دهد دامنش آورم به کفگر بکشم (بکِشد) زهی طرب ور بکُشد زهی شرف
طرف کرم ز کس نبست اين دل پراميد منگر چه (صبا) سخن همی‌برد قصه‌ی من به هر طرف
از خم ابروی (وی‌أم) توام هيچ گشايشی نشدوه که در اين خيال کج عمر عزيز شد تلف
ابروی دوست کی شود دست‌کش خيال منکس نزده‌ست از اين کمان تير مراد بر هدف
چند به ناز پرورم مهر بتان سنگدلياد پدر نمی‌کنند اين پسران ناخلف
من به خيال زاهدی گوشه‌نشين و طرفه آنکمغبچه‌ای ز هر طرف (ره) می‌زندم به چنگ و دف
بی‌خبرند زاهدان نقش بخوان و لاتقلمست رياست محتسب باده بده و لاتخف
صوفی شهر بين که چون لقمه‌ی شبهه می‌خوردپاردمش دراز باد آن حيوان خوش علف
(من به کدام خوشدلی می خورم و طرب کنمکز پس و پیش خاطرم لشکر غم کشیده صف)
حافظ اگر قدم (نهی) زنی در ره خاندان (عشق) به صدقبدرقه رهت شود همت شحنه‌ی نجف