پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

عمری‌ست تا من در طلب هر روز گامی می‌زنم

شماره 152 از ۴۹۵ در دفتر

عمری‌ست تا من در طلب هر روز گامی می‌زنمدست شفاعت هر زمان در نيک‌نامی می‌زنم
بی ماه مهرافروز خود تا بگذرانم روز خوددامی به راهی می‌نهم مرغی به دامی می‌زنم
اورنگ کو؟ گلچهر کو؟ نقش وفا و مهر کو؟حالی من اندر عاشقی داو تمامی می‌زنم
تا بو که يابم آگهی از سايه‌ی سرو سهیگلبانگ عشق از هر طرف بر خوش‌خرامی می‌زنم
هر چند کان آرام دل دانم نبخشد کام دلنقش خيالی می‌کشم فال دوامی می‌زنم
دانم سر آرد غصه را رنگين برآرد قصه رااين آه خون افشان که من هر صبح و شامی می‌زنم
با آن که از وی غايبم و از می چو حافظ تايبمدر مجلس روحانيان گه‌گاه جامی می‌زنم