پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

عکس روی تو چو در آینه‌ی جام افتاد

شماره 385 از ۴۹۵ در دفتر

عکس روی تو چو در آينه‌ی جام افتادعارف از خنده‌ی می، در طمع خام افتاد
(عاشق سوخته دل)حسن روی تو به يک جلوه که در آينه کرد
(جلوه‌ای کرد رخت روز ازل زیر نقاب)اين همه نقش در آيينه‌ی اوهام افتاد
اين همه عکس می و نقش (مخالف) نگارين که نموديک فروغ رخ ساقی‌ست که در جام افتاد
غيرت عشق زبان همه خاصان ببريدکز (از) کجا سر غمش در دهن عام افتاد
من ز مسجد به خرابات نه خود افتادماينم از عهد ازل حاصل فرجام افتاد
چه کند کز پی دوران نرود چون پرگارهر که در دايره‌ی گردش ايام افتاد
در خم زلف تو آويخت دل از چاه زنخآه کز چاه برون آمد و در دام افتاد
آن شد ای خواجه که در صومعه بازم بينیکار ما با رخ ساقی و لب جام افتاد
زير شمشير غمش رقص‌کنان بايد رفتکان که شد کشته‌ی او نيک سرانجام افتاد
هر دمش با من دلسوخته لطفی دگر استاين گدا بين که چه شايسته‌ی انعام افتاد
صوفيان جمله حريفند و نظرباز ولیزين (زآن) ميان حافظ دلسوخته بدنام افتاد