عیب رندان مکن ای زاهد پاکیزه‌سرشت
شماره 416 از ۴۹۵ در دفتر
عيب رندان مکن ای زاهد پاکيزه‌سرشتکه گناه دگران، بر تو نخواهند نوشت
عيب رندان مکن ای زاهد پاکيزه‌سرشتکه گناه دگران، بر تو نخواهند نوشت
من اگر نيکم و گر بد، تو برو خود را باشهر کسی آن درود عاقبت کار، که کشت
من اگر نيکم و گر بد، تو برو خود را باشهر کسی آن درود عاقبت کار، که کشت
همه کس طالب يارند، چه هشيار و چه مستهمه جا خانه‌ی عشق است، چه مسجد، چه کنشت
همه کس طالب يارند، چه هشيار و چه مستهمه جا خانه‌ی عشق است، چه مسجد، چه کنشت
سر تسليم من و خشت در ميکده‌هامدعی گر نکند فهم سخن، گو سر و خشت
سر تسليم من و خشت در ميکده‌هامدعی گر نکند فهم سخن، گو سر و خشت
نااميدم مکن از سابقه‌ی لطف ازلتو (چه دانی که پس پرده) که خوب است و که زشت
نااميدم مکن از سابقه‌ی لطف ازلتو (چه دانی که پس پرده) که خوب است و که زشت
نه من از پرده تقوا به درافتادم و بسپدرم نيز بهشت ابد از دست بهشت
نه من از پرده تقوا به درافتادم و بسپدرم نيز بهشت ابد از دست بهشت
(گر نهادت همه این است، زهی خوب‌نهادگر سرشتت همه این است زهی نیک‌سرشت
(گر نهادت همه این است، زهی خوب‌نهادگر سرشتت همه این است زهی نیک‌سرشت
بر عمل تکیه مکن هیچ که در روز ازلتو ندانی قلم صنع به نامت چه نوشت
بر عمل تکیه مکن هیچ که در روز ازلتو ندانی قلم صنع به نامت چه نوشت
باغِ فردوسْ لطیف است، ولیکن زنهارتا غنیمت شمری سایه‌ی بید و لبِ کِشت!)
باغِ فردوسْ لطیف است، ولیکن زنهارتا غنیمت شمری سایه‌ی بید و لبِ کِشت!)
حافظا روز اجل گر به کف آری جامیيک سر از کوی خرابات برندت به بهشت
حافظا روز اجل گر به کف آری جامیيک سر از کوی خرابات برندت به بهشت