پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

عید است و آخر گل و یاران در انتظار

شماره 250 از ۴۹۵ در دفتر

عيد است و آخر گل و ياران در انتظارساقی به روی (یار) شاه ببين ماه و می بيار
گر فوت شد سحور چه نقصان صبوح هستاز می کنند روزه‌گشا طالبان يار
دل برگرفته بودم از ايام گل ولیکاری (نکرد) بکرد همت پاکان روزه‌دار
جز نقد جان به دست ندارم شراب کوکان نيز بر کرشمه ساقی کنم نثار؟
خوش دولتی‌ست خرم و خوش خسروی کريميا رب ز چشم‌زخم زمانش نگاه دار
می خور به شعر بنده که زيبی دگر دهدجام مرصع تو بدين در شاهوار
دل در جهان مبند و به مستی سوال کناز فيض جام (و) قصه جمشيد کامکار
زان جا که پرده‌پوشی عفو کريم توستبر قلب ما ببخش که نقدی‌ست کم‌عيار
ترسم که روز حشر عنان بر عنان رودتسبيح (ما) شيخ و خرقه‌ی رند شرابخوار
حافظ چو رفت روزه و (شیطان ز بند جست) گل نيز می‌رودناچار باده نوش که از دست رفت کار