ما آزموده‌ایم در این شهر بخت خویش
شماره 205 از ۴۹۵ در دفتر
ما آزموده‌ايم در اين شهر بخت خويشبيرون کشيد بايد از اين ورطه رخت خويش
ما آزموده‌ايم در اين شهر بخت خويشبيرون کشيد بايد از اين ورطه رخت خويش
از بس که دست می‌گزم و آه می‌کشمآتش زدم چو گل به تن لخت‌لخت خويش
از بس که دست می‌گزم و آه می‌کشمآتش زدم چو گل به تن لخت‌لخت خويش
دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرودگل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خويش
دوشم ز بلبلی چه خوش آمد که می‌سرودگل گوش پهن کرده ز شاخ درخت خويش
کای دل صبور باش که آن يار تندخویبسيار (ترشرویی) تندروی نشيند ز بخت خويش
کای دل صبور باش که آن يار تندخویبسيار (ترشرویی) تندروی نشيند ز بخت خويش
خواهی که سخت و سست جهان بر تو بگذردبگذر ز عهد سست و سخن‌های سخت خويش
خواهی که سخت و سست جهان بر تو بگذردبگذر ز عهد سست و سخن‌های سخت خويش
بیماست کز فراق تو وز سوز اندرونآتش درافکنم به همه رخت و پخت خويش
بیماست کز فراق تو وز سوز اندرونآتش درافکنم به همه رخت و پخت خويش
حافظ اگر مراد ميسر شدی مدامجمشيد نيز دور نماندی ز تخت خويش
حافظ اگر مراد ميسر شدی مدامجمشيد نيز دور نماندی ز تخت خويش
(گر موج‌خیز حادثه سر بر فلک زندعارف به آب تر نکند رخت و پخت خویش
(گر موج‌خیز حادثه سر بر فلک زندعارف به آب تر نکند رخت و پخت خویش
دوش از درم درآمد و بس شرمسار بودزآن عهدهای سست و سخن‌های سخت خویش)
دوش از درم درآمد و بس شرمسار بودزآن عهدهای سست و سخن‌های سخت خویش)