پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ما بی‌غمان مست دل‌ازدست‌داده‌ايم

شماره 132 از ۴۹۵ در دفتر

ما بی‌غمان مست دل‌ازدست‌داده‌ايمهمراز عشق و همنفس جام باده‌ايم
بر ما بسی کمان ملامت کشيده‌اندتا کار خود ز ابروی جانان گشاده‌ايم
ای گل تو دوش داغ صبوحی کشيده‌ایما آن شقايقيم که با داغ زاده‌ايم
پير مغان ز توبه‌ی ما گر ملول شدگو باده صاف کن که به عذر ايستاده‌ايم
کار از تو می‌رود مددی ای دليل راهکانصاف می‌دهيم و ز راه اوفتاده‌ايم
چون لاله می مبين و قدح در ميان کاراين داغ بين که بر دل خونين نهاده‌ايم
گفتی که حافظ اين همه رنگ و خيال چيستنقش غلط مبين که همان لوح ساده‌ايم