پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ما درس سحر در ره میخانه نهادیم

شماره 125 از ۴۹۵ در دفتر

ما درس سحر در ره ميخانه نهاديممحصول دعا در ره جانانه نهاديم
در خرمن صد زاهد و عاقل زند آتشاين داغ که ما بر دل ديوانه نهاديم
سلطان ازل گنج غم عشق به ما دادتا روی در اين منزل ويرانه نهاديم
در دل ندهم ره پس از اين مهر بتان رامهر لب او بر در اين خانه نهاديم
در خرقه از اين بيش منافق نتوان بودبنياد از اين شيوه‌ی رندانه نهاديم
چون می‌رود اين کشتی سرگشته که آخرجان در سر آن گوهر يک دانه نهاديم
المنه لله که چو ما بی‌دل‌ودين بودآن را که لقب عاقل و فرزانه نهاديم
قانع به خيالی ز تو بوديم چو حافظيا رب چه گداهمت و بيگانه‌نهاديم