پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ما را ز خیال تو چه پروای شراب است

شماره 467 از ۴۹۵ در دفتر

ما را ز خيال تو چه پروای شراب استخم گو سر خود گير که خمخانه خراب است
گر خمر بهشت است بريزيد که بی دوستهر شربت عذبم که دهی عين عذاب است
افسوس که شد دلبر و در ديده گريانتحرير خيال خط (رخ) او نقش بر آب است
بيدار شو ای ديده که ايمن نتوان بود (خفت)زين سيل دمادم که در اين منزل خواب است
معشوق عيان مي گذرد بر تو وليکناغيار همی‌بيند از آن بسته نقاب است
گل بر رخ رنگين تو تا لطف عرق ديددر آتش شوق (رشک) از غم دل غرق گلاب است
سبز است در و دشت بيا تا نگذاريمدست از سر آبی که جهان جمله سراب است
در کنج دماغم مطلب جای نصيحتکاين گوشه پر از زمزمه چنگ و رباب است
(در بزم دل از روی تو صد شمع برافروختاین طرفه که بر روی تو صد گونه حجاب است)
(راه تو چه راهی‌ست که از غایت تعظیمدریای محیط فلکش عین سراب است)
حافظ چه شد ار عاشق و رند است و نظربازبس طور عجب لازم ايام شباب است