پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

ماهم این هفته شد از شهر و به چشمم سالی‌ست

شماره 428 از ۴۹۵ در دفتر

ماهم اين هفته (شد از شهر) برون رفت و به چشمم سالی‌ستحال هجران تو چه دانی که چه مشکل‌ حالی‌ست
مردم ديده ز لطف رخ او در رخ اوعکس خود ديد گمان برد که مشکين خالی‌ست
می‌چکد شير هنوز از لب همچون شکرشگر چه در شيوه‌گری هر مژه‌اش قتالی‌ست
اي که انگشت‌نمایی به کرم در همه شهروه که در کار غريبان عجبت اهمالی‌ست
بعد از اينم نبود شائبه در جوهر فردکه دهان تو در اين نکته خوش استدلالی‌ست
مژده دادند که بر ما گذری خواهی کردنيت خير مگردان که مبارک فالی‌ست
کوه اندوه فراقت به چه حالت (حیلت) بکشدحافظ خسته که از ناله تنش چون نالی‌ست