مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهش
شماره 207 از ۴۹۵ در دفتر
مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهشليکنش مهر و وفا نيست خدايا بدهش
مجمع خوبی و لطف است عذار چو مهشليکنش مهر و وفا نيست خدايا بدهش
دلبرم شاهد و طفل است و به بازی روزیبکشد زارم و در شرع نباشد گنهش
دلبرم شاهد و طفل است و به بازی روزیبکشد زارم و در شرع نباشد گنهش
من همان به که از او نيک نگه دارم دلکه بد و نيک نديده‌ست و ندارد نگهش
من همان به که از او نيک نگه دارم دلکه بد و نيک نديده‌ست و ندارد نگهش
بوی شير از لب همچون شکرش می‌آيدگر چه خون می‌چکد از شيوه‌ی چشم سيهش
بوی شير از لب همچون شکرش می‌آيدگر چه خون می‌چکد از شيوه‌ی چشم سيهش
چارده‌ساله بتی چابک و شيرين دارمکه به جان حلقه به گوش است مه چاردهش
چارده‌ساله بتی چابک و شيرين دارمکه به جان حلقه به گوش است مه چاردهش
از پی آن گل نورسته دل ما يا ربخود کجا شد که نديديم در اين چند گهش
از پی آن گل نورسته دل ما يا ربخود کجا شد که نديديم در اين چند گهش
يار دلدار من ار قلب بدين سان شکندببرد زود به جانداری (سرداری) خود پادشهش
يار دلدار من ار قلب بدين سان شکندببرد زود به جانداری (سرداری) خود پادشهش
جان به شکرانه کنم صرف گر آن دانه‌ی درصدف (دیده‌ی) سينه‌ی حافظ بود آرامگهش
جان به شکرانه کنم صرف گر آن دانه‌ی درصدف (دیده‌ی) سينه‌ی حافظ بود آرامگهش