پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

مردم دیده‌ی ما جز به رخت ناظر نیست

شماره 426 از ۴۹۵ در دفتر

مردم ديده‌ی ما، جز به رخت ناظر نيستدل سرگشته‌ی ما، غير تو را ذاکر نيست
اشکم احرام طواف حرمت می‌بنددگر چه از خون دل ريش، دمی طاهر نيست
بسته‌ی دام و قفس باد چو مرغ وحشیطاير سدره اگر در طلبت طاير نيست
عاشق مفلس اگر قلب دلش کرد نثارمکنش عيب که بر نقد روان قادر نيست
عاقبت دست بدان سرو بلندش برسدهر که را در طلبت همت او قاصر نيست
از روان‌بخشی عيسی نزنم دم هرگززان که در روح‌فزايی چو لبت ماهر نيست
من که در آتش سودای تو آهی نزنمکی توان گفت که بر داغ دلم صابر نيست
روز اول که سر زلف تو ديدم گفتمکه پريشانی اين سلسله را آخر نيست
سر پيوند تو تنها نه دل حافظ راستکيست آن کش سر پيوند تو در خاطر نيست؟