پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

مزرع سبز فلک دیدم و داس مه نو

شماره 89 از ۴۹۵ در دفتر

مزرع سبز فلک ديدم و داس مه نويادم از کشته‌ی خويش آمد و هنگام درو
گفتم ای بخت بخفتيدی و خورشيد دميدگفت با اين همه از سابقه نوميد مشو
گر روی پاک و مجرد چو مسيحا به فلکاز چراغ تو به خورشيد رسد صد پرتو
تکيه بر اختر شبگرد مکن کاين عيارتاج کاووس ببرد ربود و کمر کيخسرو
گوشوار زر و لعل ار چه گران دارد گوشدور خوبی گذران است نصيحت بشنو
چشم بد دور ز خال تو که در عرصه‌ی حسنبيدقی راند که برد از مه و خورشيد گرو
آسمان گو مفروش اين عظمت کاندر عشقخرمن مه به جویی خوشه‌ی پروين به دو جو
آتش زهد و ريا خرمن دين خواهد سوختحافظ اين خرقه‌ی پشمينه بينداز و برو
الحاقی:هرکه در مزرعه دل تخم وفا سبز نکرد
زردرویی کشد از حاصل خود گاه درواندر این دایره می‌باش چو دف حلقه‌به‌گوش
ور قفایی خوری از دایره‌ی خویش مرو