پرش به محتوای اصلی
→ بازگشت به دفتر غزل‌ها

مطلب طاعت و پیمان و صلاح از من مست

شماره 472 از ۴۹۵ در دفتر

مطلب طاعت و پيمان و صلاح از من مستکه به پيمانه‌کشی شهره شدم روز الست
من همان دم که وضو ساختم از چشمه عشقچارتکبير زدم يک‌سره بر هرچه که هست
می بده تا دهمت آگهی از سر قضاکه به روی که شدم عاشق و از بوی که مست
کمر کوه کم است از کمر مور آنجانااميد از در رحمت مشو ای باده‌پرست
بجز آن نرگس مستانه که چشمش مرسادزير اين طارم فيروزه کسی خوش ننشست
جان فدای دهنش باد که در باغ نظرچمن‌آرای جهان خوشتر از اين غنچه نبست
حافظ از دولت عشق تو سليمانی شد (یافت)يعنی از وصل تواش نيست بجز باد به دست